Jobpunt

Ik kijk nooit uit naar een maandagochtend.

Niet dat ik niet graag werk, maar na een luilekker weekend plots terug om 6u20 opstaan om een overvolle trein naar Brussel te nemen is niet echt mijn favoriete hobby. Vandaag is echter anders, door de staking in de publieke en private sector verloopt deze maandag anders dan de andere maandagen. Ik sta een uurtje later op, om een uur vroeger aan de slag te kunnen…  Om 7u30 rinkelt mijn wekker, ik maak een koffie verkeerd en een kwartiertje later kan ik aan mijn mails beginnen vanuit mijn thuis-kantoor alias mijn zetel…

Door een venijnige verkoudheid ben ik vorige week buiten strijd geweest en de mails zijn talrijker dan normaal. Ondanks de koorts, de keel- en oorpijn is het toch een ontzettend boeiende week geweest. Met het Agentschap voor Natuur en Bos hebben we meegedaan aan de actie “Vlaamse Overheid gaat voor kleur”. Met de collega’s maakten we een filmpje waar we in allerlei gedaanten en kleuren het bos indoken. Met de actie wil de Vlaamse overheid zich als potentiële werkgever in de “spotlight” plaatsen bij werknemers van allochtone afkomst. Er kon tot en met vorige vrijdag op de verschillende filmpjes gestemd worden. Het is nu bang wachten op het resultaat van de stemming die officieel op maandag 6 februari tijdens een prijsuitreiking zal bekend gemaakt worden. Stiekem hoop ik natuurlijk op de overwinning!

Ik heb in die week ook voor de eerste keer in mijn leven een interview gegeven waarin ik heel kort over mijn ervaringen als jonge werknemer met kleurrijke roots op de arbeidsmarkt vertel. Voor de foto’s  hebben wij het prachtige Citadelpark als setting gekozen. Alleen het weer viel die dag heel erg tegen! Maar al bij al was het een heel toffe ervaring. Het resultaat is terug te vinden in de Vacature van 28 januari 2012. De extra  exemplaren die mijn trotse moeder is gaan halen, liggen hier voor mijn neus… Het is eens iets anders dan die bundel juridische teksten! Die zijn voor morgen. Na een week thuis te zitten, kijk er naar uit om dan mijn toffe collega’s terug te zien. Om 6u20 opstaan, klinkt opeens veel minder erg….

Vrijdagochtend… Ik kom wat vroeger dan normaal, want er moet nog heel wat gebeuren voor het weekend begint.

Vandaag gaan mijn 2 collega’s en ik de zaal bezichtigen waar de prijsuitreiking van “Vlaamse overheid gaat voor kleur” zal doorgaan. Rond 10u vertrekken we. Ik heb dus nog even tijd om mijn e-mails te beantwoorden en een vacature te publiceren op de website van Jobpunt Vlaanderen. Rond 10u komt mijn collega me zeggen dat het tijd is om te vertrekken. Bestemming: het Atelier van de Vlaams Bouwmeester in Brussel.

Het verkeer valt gelukkig mee en al snel zijn we waar we moeten zijn. We krijgen een rondleiding in het atelier en bekijken de beschikbare faciliteiten. Nadien overleggen we hoe we de zaal het best kunnen indelen tijdens de prijsuitreiking. Eens we alle nodige informatie hebben, vertrekken we terug richting Heverlee.

In de namiddag regel ik eerst nog wat praktische zaken voor de prijsuitreiking. Daarna leg ik me weer toe op de teksten voor het event.

Enkele uren later gaat mijn alarm af: 16u50. Binnen 10 minuten wordt de stemming op de facebookpagina “de Vlaamse overheid gaat voor kleur” gesloten. Ik surf snel naar Facebook en ga bij elk filmpje het aantal stemmen na. Nadien contacteer ik het reclamebureau om hen er aan te herinneren dat de stemknop bijna offline gehaald mag worden. Zij nemen nog snel enkele screenshots van de resultaten en sluiten de stemknop af.

Even later sturen ze mij de resultaten die ze geregistreerd hebben. Ik vergelijk ze met mijn bevindingen en stel vast dat alles overeen komt. De wedstrijd zit erop! Nu is het afwachten tot de prijsuitreiking op 6 februari om de winnaar te kennen!

Vandaag werk ik niet vanuit Brussel, maar vanuit het Jobpuntkantoor in Heverlee. Dat komt goed uit, want ik moet nog wat zaken in verband met de prijsuitreiking van Vlaams overheid gaat voor kleur afstemmen met enkele collega’s.

Morgen gaan we de zaal waar de prijsuitreiking zal doorgaan, bezichtigen. Vandaag moeten we dus goed weten wat we allemaal nodig zullen hebben op het event, zodat we morgen kunnen nagaan wat aanwezig is en wat niet.

Samen met enkele collega’s overlopen we het lijstje met zaken die we zullen nodig hebben. Nadien bekijken we wat er nog gedaan dient te worden voor de prijsuitreiking op 6 februari 2012.

De belangrijkste taak voor mij is het aanleveren van enkele teksten. Zelf zal ik een stukje moeten vertellen over het verloop van het hele project.

Tijdens de namiddag focus ik me dan ook op het schrijven van deze teksten. Niet altijd zo evident, want er is wat inspiratie voor nodig. Rond 15u laat mijn inspiratie me in de steek. Ik laat de teksten even voor wat ze zijn en richt mijn aandacht op het selectiereglement en de functieomschrijving die ik nog dien af te werken voor een van de functies waarrond dinsdag een intake plaats vond. Ik moet er goed op toezien dat alles over de functie en de selectieprocedure correct en volledig beschreven staat in de documenten. Van zodra ze klaar zijn, verstuur ik alles naar de klant, ter goedkeuring.

In afwachting van feedback van de klant, richt ik me opnieuw op de teksten. Ik lees nog wat documenten over diversiteit door en ga na wat ik hiervan nog kan verwerken in mijn tekst. ’s Avonds staan de teksten nog niet op punt, maar ik besluit ze even aan de kant te leggen en morgen met een frisse geest opnieuw onder handen te nemen.

Op de trein richting Brussel begin ik na te denken over wat ik vandaag allemaal moet doen. Ik neem mezelf voor om meteen wanneer ik aankom op kantoor enkele mails te versturen rond “Vlaamse overheid gaat voor kleur”. Sommige genodigden hebben namelijk nog niet bevestigd of ze al dan niet op de prijsuitreiking aanwezig zullen zijn. Vandaag is het de laatste dag om in te schrijven. Ondertussen schiet me nog te binnen dat ik een e-mail moet te sturen in verband met een van de nieuwe procedures waarover ik gisteren een intake had. Ik moet op zoek gaan naar een goede mediamix om de vacature te publiceren. Ik maak de bedenking dat er ook nog drie jurygesprekken gepland zijn vanaf de middag. Deze zal ik ook nog moeten voorbereiden tijdens de voormiddag.

Aangekomen op kantoor, verstuur ik meteen de twee belangrijke e-mails en behandel ik de andere e-mailberichten in mijn mailbox. Nadien doe ik het voorbereidende werk voor de selectiegesprekken. Ik neem de functieomschrijvingen door, bekijk de cv’s en overloop de leidraad die ik opstelde om de gesprekken te voeren. Ik verzamel alle nodige documenten en vertrek naar de gesprekken.

Enkele uren later, wanneer de gesprekken afgelopen zijn, wandel ik terug naar het kantoor.

Ik open mijn mailbox en kijk of ik nog inschrijvingen voor de prijsuitreiking heb ontvangen. Alle team hebben geantwoord en gelukkig kunnen de meesten aanwezig zijn! Ze verdienen het namelijk allemaal om beloond te worden voor hun bijdrage aan meer diversiteit binnen de Vlaamse overheid. Ik vind ook nog wat to do’s voor de prijsuitreiking tussen den mails en ga daar ook meteen mee aan de slag!

Dinsdagochtend, ik kijk in mijn agenda. Vandaag staan er twee intakegesprekken op het programma. Tijdens het intakegesprek zullen de functies die opgesteld worden besproken worden. Ik lees alvast de voorlopige functieomschrijving en vertrek meteen naar de eerste klant.

Tijdens de intake bespreek ik samen met mijn klant de functie. Hij vertelt me wat de functie inhoudt, wat het takenpakket is, hoe het team eruit ziet, etc. Nu ik me een beeld gevormd heb van de functie, gaan we even na of de opgegeven competenties en hun niveaus overeenkomen met alles wat ik zojuist gehoord heb. Waar nodig doen we enkele aanpassingen, zodat we de kandidaten op het gepaste niveau kunnen screenen. Tot slot overlopen we nog even de timing van de selectieprocedure: waar en wanneer zal de functie gepubliceerd worden, wanneer worden de cv’s gescreend, waar en wanneer vindt de selectie plaats? Nadat we alle belangrijke afspraken hebben gemaakt, vertrek ik weer richting kantoor (enkele blokken verderop). Intake 1 zit er op.

Ik zet mijn laptop aan en bekijk meteen mijn mails. De inschrijvingen voor de prijsuitreiking van “de Vlaamse overheid gaat voor kleur” stromen binnen. De genodigden hebben nog tot woensdag de tijd om hun aanwezigheid te bevestigen. Van enkelen heb ik nog niets gehoord. Morgen neem ik contact met hen op.

Naar dagelijkse gewoonte neem ik nog een kijkje op de facebookpagina “Vlaamse overheid gaat voor kleur”. De teller is intussen de 1900 gepasseerd. Geweldig! Hopelijk raken we aan 2000 fans voor het einde van de wedstrijd. De teams hebben nodig 3 dagen tijd om stemmen te verzamelen!

Aan het einde van de dag gaat het tweede intakegesprek door, bij een andere klant. Ik doorloop met hen dezelfde stappen als deze ochtend. Wanneer ik alle nodige informatie heb verkregen, zit intake 2 erop. Ik weet wat me te doen staat de komende dagen: nieuwe vacatures publiceren en verder werken aan “Vlaamse overheid gaat voor kleur”.

Maandagochtend… Ik vlieg er meteen in en start de week met enkele sollicitatiegesprekken in Hasselt. Op de trein neem ik nog even alle cv’s door, zodat ik goed weet wie er straks voor me zal zitten. Nog even de vragen overlopen die ik aan de kandidaten zal stellen en ik ben er klaar voor!

Enkele uren later zitten de gesprekken er al op. Het was een boeiende voormiddag en alles is vlot verlopen. Ik haast me terug naar het station en neem de trein richting Brussel. Op de trein bekijk ik mijn agenda voor de namiddag: “Vlaamse overheid gaat voor kleur”, het project dat Jobpunt Vlaanderen trekt om de Vlaamse overheid beter bekend te maken bij personen van allochtone afkomst. Diversiteit is immers erg belangrijk voor de Vlaamse overheid.

We riepen werknemers van allochtone afkomst op  om samen met hun collega’s een filmpje te maken over waarom ze graag bij de Vlaamse overheid werken. We koppelden aan de actie ook een wedstrijd: het filmpje met de meeste stemmen op onze facebookpagina “Vlaamse overheid gaat voor kleur”, wint een leuke prijs. 12 teams zonden een filmpje in. De teams hebben nog tot vrijdag, 17u tijd om hun stemmen te verzamelen. Deze namiddag zal ik nog heel wat voorbereidend werk moeten treffen voor de prijsuitreiking op 6 februari 2012.

Aangekomen in Brussel bekijk ik meteen de facebookpagina. Al meer dan 1800 fans! Goed resultaat! Nadien ga ik aan de slag met het versturen van uitnodigingen voor de prijsuitreiking. Alle teams en hun leidinggevenden worden uitgenodigd op een receptie waarop de winnaar in de bloemetjes gezet zal worden. Nadien doe ik nog wat opzoekwerk voor de catering tijdens de receptie. We willen Fair Trade producten gebruiken. Na het internet afgeschuimd te hebben, sluit ik mijn dag af met enkele administratieve taken. Dan weer de trein op naar huis!

Op 9 januari ging de nieuwe website van Radio 1 online, de projectleider hield de week vooraf een blog voor ons bij. Lees alles over de aanloop naar de lancering.

vrijdag 06/01/12

Vrijdag en meteen de laatste dag in de laatste rechte lijn richting go-live van de nieuwe radio1.be. Samen met de redactie probeer ik toch nog een aantal laatste zaken inhoudelijk af te werken. Ik heb deze dag volledig gereserveerd voor Radio 1 en vandaag zit ik ook zelf bij de redactie. Lange mailkettingen en eindeloze telefoons zijn op dit moment niet meer aan de orde, en werken alleen maar vertragend. Rond 19u staat onze wereld even stil. We merken een ernstig probleem op op de homepage, dat zich nog nooit eerder had voorgedaan. Het is duidelijk, dit moeten we opgelost krijgen of anders kunnen we zondagavond niet live gaan met de site. Ik heb een vermoeden wat er fout gaat, maar kan het zelf niet bevestigd krijgen. Ik bel enkele collega’s op die al thuis zijn, of net vandaag vakantie hebben, maar gelukkig neemt iedereen op. Laptops worden thuis opnieuw opgestart en systemen vanop afstand bekeken. Mijn vermoeden wordt bevestigd. Het komende uur wachten we bang af, maar om 20u ziet onze homepage er opnieuw uit zoals het hoort. Probleem opgelost, maar toch opnieuw de nodige portie stress doorsparteld.

Ziezo. 20u45 en tijd om naar huis te gaan. Ik splits deze blog in twee. Tot zondagavond voor de go-live!

zondag 08/01/12

Zondagavond, 20u30 en net aangekomen op de VRT. Omstreeks 22u komen er nog twee collega’s bij, die de site effectief technisch zullen lanceren. Ik maak van de resterende tijd gebruik om nog enkele zaken aan te vullen en een algemene, laatste check te doen. Niet alleen bij de collega’s van Radio 1, maar ook bij mezelf nemen de zenuwen toe. En dat is normaal. Maanden lang hebben we samen gewerkt aan een nieuwe site, die er niet alleen compleet anders uitziet, maar ook een volledig nieuwe beleving met zich meebrengt voor de luisteraars die de site zullen ontdekken. Als ik eerlijk ben, zijn dit o.a. wel de momenten waarom ik deze job graag doe. Eindelijk een nieuw ‘webkindje’ zien geboren worden na al die maanden, blijft iets speciaals waar ik het nog altijd warm en koud tegelijk van krijg.

Intussen tien voor tien en iedereen is er. We zijn er klaar voor en hier hebben we maanden naar toe geleefd. Onze systeembeheerder switcht de oude site met de nieuwe. Na een kleine vijf minuutjes staat hij er al. We kijken alles na, en testen – in de mate van het mogelijke – alle functionaliteiten om te controleren of alles nog werkt. Tot nu toe is alles vlot verlopen, maar uiteindelijk komt er toch een probleem naar boven. Er wordt met man en macht naar een oplossing gezocht, want dit probleem zal morgen redactionele problemen veroorzaken in de programma’s.  Na een half uur hebben we een vermoeden wat er fout gaat, maar is er nog geen oplossing. Gezien de impact van het probleem, bel ik de netproducente van Radio 1 op en overleggen we wat de mogelijkheden zijn. We besluiten om nog een half uurtje te wachten en dan een eindbeslissing te nemen of we de nieuwe site online laten of niet. En dan is het er plots. Om middernacht komt het verlossende nieuws dat het probleem is opgelost en veroorzaakt werd door iets dat niet onder onze controle was.

Ik breng het projectteam en andere stakeholders op de hoogte dat de go-live uiteindelijk geslaagd is.

0u13 ondertussen en we kunnen naar huis. Klaar voor een spannende ochtend. It’s out in the open now…

Greetings

R

Op 9 januari ging de nieuwe website van Radio 1 online, de projectleider hield de week vooraf een blog voor ons bij. Lees alles over de aanloop naar de lancering.

woensdag 04/01/12

Intussen bij woensdag aanbeland en dus pal in het midden van de werkweek. Deze ochtend maar slap op de benen na een slechte nacht. Net zoals bij zoveel anderen in deze periode van het jaar, heeft het verkoudheidsvirus ook bij mij toegeslagen. Een zwaar hoofd dus, maar met een aantal bruistabletjes raak ik de dag wel door.

Na een lekkere koffie verkeerd start ik de dag. We hebben nog drie dagen om de nieuwe Radio 1-website afgewerkt te krijgen richting de go-live op zondagavond. ‘s Ochtends ga ik langs bij de webmaster. We overlopen samen de issues die hij nog ontdekt heeft en ik probeer zoveel mogelijk vragen al meteen te beantwoorden. We zitten nu in een fase die vaak moeilijk is voor een projectteam, want we moeten nu immers stoppen met last-minute wijzigingen aan te brengen. Psychologisch laten we onze nieuwe site ‘los’ en beslissen we om de eerste versie het wereld wijde web in te sturen.

Ik sluit vandaag de voormiddag af met onze internetclustermeeting. Op deze meeting zitten alle internetprojectleiders samen met de manager van onze Projectenafdeling. We overlopen alle internetprojecten die aan de gang zijn, bespreken en overleggen samen hoe we gemeenschappelijke problemen in onze projecten kunnen oplossen. Tijdens zo’n clustermeeting krijgt iedereen de kans om elkaar op een positieve manier te ‘challengen’. Zo blijven we alert, en proberen we steeds terugkerende problemen te vermijden.

In de namiddag werk ik voort aan het Ketnet-project dat al in de steigers staat. Ik overleg met een externe hostingleverancier wat er nog moet gebeuren om het project op hosting gebied meteen een vliegende start te geven.

Rond 17u45 zit m’n dag erop. Zeker nu ik me niet al te best voel, verlang ik naar m’n zetel. Eens thuis start ik in een nieuw boek rond Business Modeling dat eerder deze week geleverd werd. Wel leuk, zo’n online stores zoals Amazone. Na een paar dagen al meteen je bestelling in de VRT-postbus. Ideaal voor mensen met weinig geduld (en wees gerust, ik blink zelf uit in die categorie )

Tot morgen met hopelijk al een iets lichter hoofd!

R

Op 9 januari ging de nieuwe website van Radio 1 online, de projectleider hield de week vooraf een blog voor ons bij. Lees alles over de aanloop naar de lancering.

dinsdag 03/01/12

9u30 en toegekomen in Brussel na een vlotte rit. Ik rijd dagelijks zo’n 85 km (enkel) van bij me thuis naar de VRT, en ben al gauw twee uur onderweg in een zware ochtendspits. Nu het nog kerstvakantie is, sta ik zonder file op een klein uurtje in Brussel. Geloof me, een groot verschil om je werkdag te starten, of om hem ’s avonds thuis te beëindigen.

Deze ochtend staan er heel wat meetings op de agenda rond de nieuwe Ketnet-site. Ik ga langs bij alle stakeholders om af te toetsen, wat zij exact verwachten en belangrijk vinden in dit project. Interessant hier is om te zien dat onze business (= alle netten en merken van de VRT buiten Technologie) vaak heel andere zaken als prioriteit beschouwt, en dat kan ook over heel kleine zaken gaan. Als ik dan mijn ‘technologie prioriteitenlijst’ daarnaast leg, zijn het meestal dingen, die veel minder zichtbaar zijn voor redactie of eindgebruiker, maar waar het wel grondig fout mee kan lopen als ze niet in orde zijn. Die twee agenda’s met elkaar proberen te verzoenen en ervoor zorgen dat alle betrokken partijen hiervan op de hoogte zijn en elkaars prioriteiten begrijpen, is iets wat onze job aan de ene kant heel boeiend en uitdagend maakt, maar aan de andere kant ook niet altijd evident maakt.

Na de middag maak ik van een zeldzaam rustige agenda gebruik om de hosting architectuur door te nemen voor de nieuwe Ketnet-site. In de site zullen er een aantal nieuwe technologieën worden gebruikt, en daarom is het belangrijk dat we intern binnen Technologie ervoor zorgen dat alle betrokken teams de nieuwigheden zo snel en zo goed mogelijk onder de knie krijgen. Later, als de nieuwe Ketnet-site er is, zijn het ook diezelfde teams die ervoor zorgen dat alles netjes blijft werken zoals het hoort, en die eventuele problemen opvangen.   

Ik ben zelf geen IT’er, laat staan een ingenieur. Ik heb destijds gekozen voor een opleiding Journalistiek en Radio, en met dat diploma ben ik een aantal jaren geleden ook aangekomen op de VRT. Geen gespecialiseerde technische achtergrond dus, als het op hosting, servers, databases en netwerken aankomt (kortom alles wat aan de ‘achterkant’ van een website zit) maar gelukkig wel een hele boel collega’s die dat wél zijn. Zelf probeer ik vooral front-end (’de voorkant’) en op de functionele kant een rol te spelen, om op die manier een goeie ‘brug’ te vormen tussen de technologen en de collega’s van de redacties. Die totaal andere achtergrond dan pakweg 95% van m’n collega’s, zorgt ervoor dat ik op dat vlak een beetje een buitenbeetje ben binnen VRT Technologie, maar als er echt technische zaken zijn die tot op de bodem moeten worden uitgezocht, heb ik heel wat collega’s om op terug te vallen. In de omgekeerde richting stemmen zij dan met mij af voor zaken die minder hun ding zijn.

Pappenheimers in crime dus. Zoals het hoort…

Greetz

R