Jobpunt

5.30 u    Trip, trip, trip.  Wie staat daar aan ons deurtje?  Wie kruipt daar in ons bedje?  Het is ons kleine meisje van bijna drie.  “Ikke wakker, ikke goe geslapen”.   Dat zal wel, maar voor ons is dat toch wat vroeg. We proberen haar rustig terug in slaap te krijgen … maar dat ‘wemelkontje’ ligt niet stil.

6.00 u    “Kom kleine meid, we gaan al naar beneden, boekje lezen”.  En enkele minuutjes later passeert het dierenrijk … uit gans de wereld.  Ons meisje neemt andere boekjes en dat geeft me de tijd om de keuken op te ruimen. De vuile borden en glazen waren gisteren blijven staan.  Ik gaf immers prioriteit aan de voetbalmatch Lierse – Standard (knap gewonnen door mijn ploeg!) en het schrijven van de blog.

7.20 u    Tring, tring.  Wie belt er al zo vroeg?  De mama van mijn twee oudste zonen  (ik zit zoals je weet in een nieuw samengesteld gezin). Zij brengt mijn tweede zoon thuis om naar school in Mortsel te brengen. Jakkes, ik had dat beloofd, maar was dat rats vergeten.  Ik kleed me snel aan, scheren is voor later, en weg zijn we. Met onze fiets de duisternis in. De school start daar om 8.10 u. We komen goed op tijd aan.

8.30 u    Ik kom terug thuis en behandel mijn mails. Onze HR-verantwoordelijke heeft het juryverslag voor de werving van de investeringsmanager doorgestuurd. Het is een perfecte weergave van de beoordeling.  Ik geef mailsgewijs nog wat opdrachten aan collega’s.

9.30 u    Ik ben te vroeg op de meeting met schepen Voorhamme. Doorgaans ben ik te vroeg op afspraken. Dat heeft wellicht met mijn opvoeding te maken: uit schrik om te laat aan te komen, waren wij meestal goed op tijd.  Wij noemden dat thuis ‘respect voor de ander’.

10.00 u  Wekelijks hebben wij meeting met de schepen voor economie, middenstand, werk en onderwijs, en met zijn kabinetsadviseurs. Vandaag bespreken we samen met onze coördinator beleid & beheer slechts twee items, de presentatie die wij houden voor het college over de inplanting van een multimediacluster op spoor noord, en de ontwerpbesluiten voor onze raad van bestuur.  Bij het eerste staan we uitgebreid stil bij de financiering van het investeringsprogramma en de mogelijkheid om de investering terug te verdienen. We hebben nog wat werk om onze presentatie te verfijnen. 

12.00 u  Ik bel eventjes met mijn twee oudste zonen. Zij hebben de examenpunten beet.  En die zijn goed tot heel goed. Ik ben heel tevreden met de goede examenresultaten, ook al omdat ik het niet had verwacht.  Een hele dikke proficiat !!

13.00 u  Onze projectleider creatieve economie krijgt een debriefing van de meeting met schepen  Voorhamme  en werkt de presentatie verder af.  Er is nog wat discussie over cijfers. Uiteindelijk – na iets te veel tijdverlies, vind ik  – hakken we knopen door. Ik voel dat ik wat moe ben en daardoor ook wat korter reageer. 

14.00 u We zetten de presentatie nog even op de mail naar alle betrokkenen.  Ik heb finaal een goed gevoel. Mijn medewerkers hebben daar al keihard en met veel zin voor verantwoordelijkheid op gewerkt. Ik hoop dat zij morgen groen licht krijgen om de volgende stap te zetten.  Ik koppel nog terug met de bedrijfsdirecteur van Actieve stad.

15.00 u  Ik informeer even bij onze personeelsdienst. Op 3 januari 2012 starten twee nieuwe medewerkers.  Onze HR-medewerker laat zien dat het onthaalprogramma voor beide nieuwkomers volledig op punt staat. Perfect.

16.00 u  Ik ben net op tijd op een meeting van onze stadsbouwmeester, collega’s van stadsplanning en van vergunningen met een ontwikkelaar.  Die plant op een strategische plek in de stad een nieuwe ontwikkeling met kantoren, een businesscenter en ondersteunende detailhandel.  De plannen krijgen een kritische toets vanuit beeldkwaliteit en architectuur en vanuit mobiliteit.  Vanuit economie weten we dat er heel interessante short term leads zijn van nieuwe – ook internationale – bedrijven, maar in de concurrentie onder de steden is het vaak ook een kwestie van snel en duidelijk beslissen. We zijn er nog niet, maar het gaat wel in de goede richting.  Ik vind de plannen heel waardevol, maar houd mij op de achtergrond. Wij kijken vanuit Economie vooral naar de propositie van locaties om nieuwe vestigers aan te trekken.

18.00 u  Ik kom aan bij vrienden in onze straat. Zij hebben de twee kleinste kids van school gehaald. Helaas heb ik dit jaar om professionele redenen opnieuw het schoolfeestje gemist. Dat geeft me soms toch wel een schuldgevoel.  Onze buren delen mee dat ons jongste dochtertje eerst onvindbaar was, ook voor de leerkrachten. Na lang zoeken werd ze al slapend teruggevonden ‘achter de rode deur waar de juffen praten’, aldus haar kleine broertje. Het geeft toch een vreemd gevoel dat je kind aan de aandacht kan ontsnappen en even onvindbaar is. Brrr!  Mijn buurman schenkt een coctail in, we klinken op alles en nog wat en keuvelen wat over de staking, worldwildlife fund, music for life en de nakende vakantie.

18.30 u  Ik kom thuis met de twee kleinste kids. De twee oudste zonen zijn ook thuis en krijgen een dikke waardering voor de examenresultaten. Er is ook nog een vriendje in huis en die – zo verneem ik – blijft slapen.  Ik begin te koken en een uurtje later zitten we met z’n allen aan tafel. Behalve mijn echtgenote. Zij heeft als leerkracht ook een schoolfeestje en moet alles mee afbouwen en opruimen. 

19.30 u  Iedereen is thuis. We stoppen de twee kleinste kids in bad en nadien in  bed. De andere jongens spelen Berchem Sport – Barcelona op FIFA2012.  Ik kijk wat kranten online na. Daar ben ik echt aan verslaafd.

21.00 u  Ik schrijf snel even de blog. En op het einde valt mijn oog op het boek ‘Natte sokken’ van Guido De Grefte. Dat is een medewerker van KPMG die een kinderboek heeft geschreven over hoe we aan onze kinderen heel eenvoudig kunnen uitleggen wat voor werk we eigenlijk doen. Een dokter kan dat, een brandweerman en een bakker ook. Maar kan een revisor dat, een brand manager of een beleidsadviseur van de stad?  Het boek is superspannend voor kinderen vanaf 11 jaar ‘die ook wel eens willen weten van hun vaders en moeders overdag op kantoor doen”. Zal ik het voorlezen??

22.30 u Ik keuvel met mijn echtgenote over leuke vakantieplekjes in de Ardennen, Italië en Bali. We dromen weg in onze grootse plannen.

6.00 u    Tijd om op te staan. Nou ja, we doen er vandaag een half uurtje bij. Er moeten op woensdag  geen boterhammetjes worden gemaakt en mijn echtgenote brengt de twee kleinste kids vandaag naar school. Dat maakt een verschil in de ochtendplanning. De twee oudste zonen kunnen opnieuw uitslapen.

8.00 u    Ik schrijf nog een briefje voor de langslapers en de rest van ons gezinnetje vertrekt. Naar school en naar het werk. Ik vertrek met de fiets en kom kletsnat toe. Daar malen we niet meer om. Ik heb reservekledij bij en we kunnen in de fietsenkelder ook altijd een warme douche nemen.

8.15 u    De Gazet van Antwerpen en De Tijd liggen klaar. De collega’s delen mee dat er een nieuwe ceo aan het roer komt bij de beursgenoteerde televisiedienstengroep Alfacam. Onze accountmanager voor de creatieve economie volgt de herstructureringen in het medialandschap. Antwerpen biedt immers heel wat opportuniteiten voor vestiging van multimediale bedrijven en toeleveranciers.

9.00 u   Met onze locatiemanager industrie overloop ik enkele vestigingsdossiers, waaronder de verankering van een maritiem hoofdkantoor op het Eilandje. We bespreken uitgebreid de opmaak van een beleidsnota bedrijfsterreinen. Wij krijgen in de stad nog heel veel locatievragen van logistieke en productiebedrijven maar kunnen die niet eenvoudig meer vestigen binnen de stadsgrenzen.  We overlopen het plan van aanpak en zetten daar een tijdsplanning op.  Naast een beleidsnota industrie maken we volgend jaar ook een nieuwe kantorennota en een beleidsnota detailhandel.  Daarmee bieden we een ruimtelijk-economisch kader voor de vestiging van bedrijven in de stad.

10.30 u Ik overleg met onze projectmanager voor Blue Gate Antwerp de procedure voor aanstelling van een ontwikkelingsmanager bij de NV Blue Gate Antwerp. Hij beheerst dat dossier als de besten. Hij weet perfect met mij te schakelen en ik heb aan hem een heel goede sparring partner die mij scherp houdt.  Ik weet wat ik moet weten. 

11.00 u Met onze coördinator detailhandel stem ik af welke acties onze dienst volgend jaar uitvoert ter versterking van de positie van Antwerpen als centrum van de diamant.  Heden avond vindt daarover een bijzondere raadscommissie plaats in de gemeenteraad. 

12.00 u Ik ontvang het advies van de stedelijke inspectie financiën op onze begroting 2012. Die adviezen zijn altijd stevig onderbouwd en hebben bij het stadsbestuur een zeer grote legitimiteit. Ik koppel terug met onze financiële verantwoordelijke. We zijn heel tevreden met het advies.  Ik overloop nog even de ontwerpbesluiten voor onze raad van bestuur. Die vindt vrijdag plaats.  Een belangrijk punt is de principiële goedkeuring van de zogenaamde tweede pensioenpijler. Dat ‘extra legaal voordeel’ is voor ons van groot belang, niet enkel om onze goede mensen te houden, maar ook om knappe koppen uit de privésector aan te trekken.

13.00 u Tussen de middag wandel ik even snel naar de Nationalestraat en koop in boekhandel Copyright het boek “Triumph of the City” van Harvardprof Edward Glaeser.  Vooral de ondertitel spreekt boekdelen: “How Our Greatest Invention Makes Us Richer, Smarter, Healthier en Happier”.    Ik had al lovende boekbesprekingen gelezen in The Economist en in The New York Times en wil uit dat boek vooral inzichten halen die ons helpen om de missie van de stad hard te maken. Die luidt heel mooi: we maken van Antwerpen de meest aantrekkelijke stad om te wonen, te werken en te bezoeken. Be Welcome.

14.00 u Ik heb een business meeting met een Antwerps bedrijf dat werkt op business model innovatie.  Ik blijf verbaasd over het knappe talent dat in onze stad gevestigd is.  Via de nieuwe bedrijvenwebsite van de stad willen we dat meer zichtbaar maken. Daarom zoeken we ook een webmaster-journalist. Hij/zij moet dat narratieve heel aantrekkelijk maken.

15.00 u  Ik behandel mijn mailberichten.

16.00 u  De voorbereiding van de jury voor werving van een investeringsmanager start. We zien vandaag drie kandidaten die de eindronde hebben gehaald. Het is keiharde concurrentie tussen drie verschillende, maar heel interessante kandidaten.  Zij moeten op 15 minuten helder en kernachtig twee cases presenteren.  Het wordt een moeilijke beraadslaging, maar aan de hand van enkele scherpe criteria komen we tot een eindoordeel voor de ganse procedure. De verantwoordelijke van het selectiebureau geeft toelichting bij de assesmentrapporten. We laten de beste argumenten tellen en na objectivering houden we  één kandidaat ‘als meest geschikte’ over, de twee andere waren ook bijzonder waardevol en eindigden met gelijk puntenaantal.  De HR-verantwoordelijke van Actieve stad zal vanavond laat het juryverslag nog naar de leden zenden. Na fiatering door de jury willen we vrijdag dat verslag formeel laten goedkeuren. 

20.00 u  Ik kom thuis. Ben net te laat voor ons dochtertje. Zij is al diep in dromenland. En haar kleine broertje gaat net slapen.  Mijn echtgenote moet nog werken. Zij maakte twee jaar geleden de overstap van de privé naar het lager onderwijs. En als we af ten toe wat willen benchmarken: zij werkt in het onderwijs veel meer en harder, uit grote passie voor wat het onderwijs betekent voor de samenleving.

20.30 u  Ik plof mij in de zetel, naast mijn oudste zoon. Net op tijd, want de Cofidiscup Lierse-Standard wordt op La Deux uitgezonden.  Wij zijn beide Standardsupporters, ik overigens al sinds 1969.  Het is geen echt goede match, maar in het veredelde B-elftal van Standard steken toch enkele knappe youngsters zoals Michy Batshuayi de kop op.  Onze ploeg wint met 1-2 !!!

23.00 u  Ik schrijf nog snel deze blog  en kruip dan moe maar tevreden onder de wol. Tot morgen, voor de vierde blog.

6.00 u    De wekker loopt af. Vandaag sta ik wat minder gezwind op. De drukte van de jongste weken is wat in de kleren gekropen.  Maar gelukkig is daar het lekker kopje Nespresso.  Puur genieten is dat.  De ochtend is wat rustiger. De twee oudste jongens hebben hun laatste examens achter de rug en kunnen uitslapen. Lekker lang, tot de middag, vermoed ik.

8.00 u    Het jongste dochtertje neemt steevast haar knuffeltjes mee naar school. Vandaag is Nijntje aan de beurt. En volhardend als ze is, sleept ze die eigenhandig mee in de voorbewaking. Een dikke knuffel en ik verdwijn terug in de duisternis. Ik blijf dat toch een vreemd gevoel vinden: je kindjes in het donker naar de voorbewaking brengen en dan haasten naar het werk.

8.30 u    Ik beantwoord snel enkele mailberichten en check met mijn secretariaat de verdere weekplanning. Die planning is doorgaans perfect georganiseerd, niettegenstaande de grote druk van vergaderverzoeken en het gevaar van dubbele boekingen. Gelukkig heb ik een uitmuntende secretaresse die dat voor mij perfect in goede banen leidt. Dat geeft comfort en maakt dat ik mijn tijd heel efficiënt kan benutten.

9.00 u    Ik ben net op tijd voor het directiecomité van Actieve stad. Dat is de bedrijfseenheid in de stad die de diensten kinderopvang, onderwijs, studentenstad, werk en economie, en toerisme omspant. Samen werken we dagelijks keihard om de economische draagkracht van de stad duurzaam te versterken. Ik kan helaas maar een half uurtje aanwezig zijn.  We bespreken snel enkele dossiers waarover nog politieke afstemming moet zijn. Om 9.30 u vertrek ik naar het stadhuis.

10.00 u Op het kabinet van de burgemeester vindt een overleg plaats met onze collega’s uit Rotterdam.  Het is een blij weerzien, in het bijzonder met een collega uit Rotterdam die bij ons zes weken stage heeft gelopen. We bespreken de wenselijkheid en haalbaarheid van een economisch topoverleg tussen beide steden. De burgemeester van Rotterdam had die optie al geuit aan de burgemeester van Antwerpen. We spreken een werkplan af dat we de komende weken verder handen en voeten geven.  Er is ongelooflijk veel dat beide steden bindt. Twee jaar geleden hebben we bijvoorbeeld op 48 indicatoren beide steden vergeleken op het vlak van de creatieve en de kenniseconomie. In globo zaten we op hetzelfde niveau. Het was bangelijk gelijk.

12.00 u Samen met een sterkhouder in onze organisatie bespreek ik het overleg met Rotterdam.  We nuttigen snel een hapje en keuvelen wat over het verkiezingsjaar en de nieuwe prioriteiten voor een volgend bestuursakkoord.

13.30 u Ik overloop met onze projectleider creatieve economie de presentatie die we vrijdag houden voor het college. Samen met onze collega’s van de evenementencel willen we een lans breken voor uitbouw van een multimediacluster op Spoor Noord. We hebben een sterk concept en hopen op politieke consensus om dat uitvoeringsklaar te maken. Maar het zal niet eenvoudig zijn.  We koppelen nog even terug met het kabinet van schepen Voorhamme.

14.30 u De stedelijke inspectie financiën heeft nog wat vragen tot verduidelijking bij onze begroting voor het volgende jaar. De inspectie financiën is één van de meest uitmuntende diensten van de stad. Hun adviezen aan het college worden haast altijd door het stadsbestuur gevolgd. Onze verantwoordelijke voor beleid&beheer volgt verder op. Hij is zeer minutieus en biedt voor mij heel wat comfort. Wat via hem passeert, vertrouw ik haast blindelings. 

15.00 u Ik overloop de assesmentrapporten van drie kandidaten die in de eindronde zitten voor de functie van investeringsmanager.  Morgen vindt de laatste ronde plaats. We willen als stad een zeer professionele dienstverlening aanbieden op het vlak van locatie- en investeringsbegeleiding. Daarvoor bouwen we een heuse investdesk uit. We zoeken een zeer sterke persoonlijkheid die mee wil pionieren. En zoals voor alle functies bij ons, met grote passie voor de stad.  Ik zie dat we drie heel waardevolle kandidaten hebben. Maar meer mag ik hierover niet uiten

16.00 u Mijn meeting van 16 u is op de valreep geskipt. Dat valt goed mee. Ik behandel de mails van de dag. Normaal krijg ik een honderdtal mails per dag. Effectief beantwoord ik er dagelijks een tiental. Mijn secretariaat legt intussen een belangrijke meeting vast in verband met de begeleiding van buitenlandse investeerders.  In de mailbox komen steeds meer nieuwjaarswensen.  Ik plan vrijdagmiddag in om mijn relaties het allerbeste te wensen.

17.00 u Ik vertrek vandaag op tijd naar huis. Dinsdag is de dag dat ik in principe de kids van school haal en kook. Vandaag staat er een visratatouille op het menu.  Mijn zoon heeft zijn Marokkaans vriendje meegebracht naar huis.  Een echte leuke gozerd.  Hij blijft eten (gelukkig heb ik vis klaargemaaktJ). Ik breng hem later op de avond naar huis in Borgerhout.

18.00 u Mijn echtgenote komt van het oudercontact. Ons dochtertje doet het goed op school, is heel sociaal en heeft vooral een eigen willetje. Ik noem dat ‘doorzettingsvermogen’

19.30 u  Ik rijd met de zoon naar Mortsel. Hij is net 12 en wil naar zijn eerste schoolfuif.  Het is een leuk beeld: warm ingeduffelde ouders zetten hun haast zomers geklede pubers af voor de school.  Om 24 u zal ik er terug staan. Ben benieuwd.

21u        Ik maak snel deze blog en stuur hem door.  Er liggen immers stapels boeken klaar om aangepakt te worden.  Ik ben een groot lezer, maar vind tegenwoordig te weinig tijd om door te lezen. Ik heb naar aanleiding van het overlijden van Vàclav Havel zijn essay ‘Poging om in de waarheid te leven’ uit 1985 nog eens vanonder het stof gehaald. Wat een groot verdediger van het onafhankelijke en kritische denken!  Enkele jaren later vielen de totalitaire maskers van de Oost- Europese regimes af.  Toch jammer dat er tegenwoordig zo weinig wordt gelezen …

6.00 u    Ik sta op. De ochtendrush begint.  Scheren, douchen, boterhammen maken voor de vier kids, strijken, zorgen dat iedereen op tijd uit bed is, iedereen aan de ontbijttafel en om kwart voor acht moet iedereen de deur uit.  Tussendoor geniet ik van paar lekkere kopjes nespresso. Vooral de nieuwe vanillesmaak bevalt me. Het ochtendritme ligt me wel. Ik ben een echte ochtendmens.

8.00 u    Ik kom met de twee kleinste kids aan op school. Het is nog pikdonker en er zitten al veel kindjes in de voorbewaking. Verbazingwekkend veel.  Vele ouders kampen met een moeilijk evenwicht in de work-life balance.   Ouders met kids moeten de tijd goed structureren en vooral ook een goede combinatie kunnen maken met het ‘nieuwe werken’.

8.30 u    Mijn dagtaak start. Ik doorblader snel de Gazet van Antwerpen en sta even stil bij de berichtgeving over de nieuwe mobiliteitsregeling tussen de Meir en de Groenplaats. Ik check even bij onze verantwoordelijke voor detailhandel of de economische bereikbaarheid van de handelskernen voldoende werd afgetoetst.  Zij stelt me gerust.

9.00 u    Ons wekelijks overleg met de kabinetsadviseurs van schepen Robert Voorhamme gaat van start.   We bespreken de ontwerpbesluiten voor het college van vrijdag. Grote politieke agendapunten voor het bilateraal overleg met de schepen komen daar aan bod. We stemmen nog even af over de wenselijkheid en haalbaarheid van een multimediale cluster op Spoor Noord. 

10.30 u Ik check even wat mails. Vervolgens neem ik de tijd om een pas opgeleverd rapport van commentaar te voorzien. Het rapport verfijnt de strategie die de stad en de haven moeten voeren om buitenlandse investeringsprojecten aan te trekken. Opnieuw wordt aangetoond wat het belang is van duurzame investeringspromotie en welke opportuniteiten stad en haven samen moeten benutten. Dat rapport is bijzonder nuttig om het beleid van ons investeringspromotieagentschap Antwerp Headquarters te verbreden en te verdiepen.

12.00 u  Het wekelijks directiecomité van Werk en Economie gaat van start. Heel wat aandacht gaat naar het concept en de planning voor de nieuwe ondernemerswebsite van de stad Antwerpen. De daarmee verweven openstaande betrekking van webmaster-journalist is pas opengesteld. Het is een bijzonder interessante functie want het overspant alle activiteiten die we dagelijks ondernemen om van Antwerpen te meest aantrekkelijke stad te maken om te ondernemen en te werken. We zoeken ook kandidaten met journalistieke ervaring. Journalisten zijn het immers gewend om zeer complexe zaken heel concreet en eenvoudig voor te stellen. En die helderheid is een onderscheiden troef om onze doelgroep van handelaars, ondernemers en investeerders zeer professioneel te bedienen. Antwerp, your prime business destination, daar gaat het om.

15.00 u  Blue Gate Antwerp staat symbool voor de transformatie van een zwaar vervuild terrein tot een hoogwaardig eco-innovatief bedrijventerrein van de toekomst.  Daarop werkt – wat ik noem – een Dream Team. Over enkele weken verlaat een vrouwelijke collega dat team, zij volgt haar man naar Nederland. Ik overloop even met de projectmanager van Blue Gate Antwerp de interne herschikking van takenpakketten. Wij vinden talentontwikkeling van groot belang en stellen aan een administratief medewerker een plan voor om haar verder te upgraden. We gaan de nodige begeleiding voorzien, maar accentueren vooral het geloof in onze medewerkster dat ze verder kan groeien in de organisatie.

15.30 u Ik heb een business meeting met een investeringspromotiemanager uit Nederland. Wij wisselen ervaringen uit en delen quasi dezelfde analyses over strategie en opportuniteiten.  Het rapport dat ik deze ochtend had eigen gemaakt, kwam me goed van pas.  Ik spreek met de investeringspromotiemanager af dat we verder terugkoppelen met het havenbedrijf, de stad en de kamer van koophandel.  Ik deel hem nog mee dat onze – nog aan te werven – webmaster-journalist mede ingeschakeld wordt om de ondernemerswebsite van de stad en die van Antwerp Headquarters op een nieuwe leest te schoeien. We moeten daar echt onderscheidend vermogen in opbouwen.

18.15 u  Ik ben net op tijd op een debatavond in de Bank van Breda.  In de binnenzaal van dit schitterende bankkantoor organiseert RESOC Antwerpen samen met het team van Blue Gate Antwerp een debatavond over groene energie.  Schepen Voorhamme geeft de inleiding en wijst op het belang om een zeer innovatief model uit te werken voor de energievoorziening op het bedrijventerrein Blue Gate Antwerp en de aanpalende nieuwe woonwijk Nieuw Zuid.  In fine moeten we daar meer lokale energie kunnen opwekken dan we verbruiken.  De organisatoren hebben zeer degelijke sprekers uitgenodigd. Ik onthoud vooral dat de overheid een zeer belangrijke stimulerende rol kan en moet spelen in het groene energieverhaal.

21.00 u  Wanneer ik thuiskom slapen de twee kleinste kids al. De twee oudste jongens hebben hun laatste examens achter de rug en liggen languit in de zetel. Mijn echtgenote heeft twee van haar beste vriendinnen op bezoek. Twee knappe madammen die heel wat ervaring hebben in competentieontwikkeling. Zij gaan voortaan voor de stad werken. Knap! Zij gaan ongetwijfeld een meerwaarde bieden voor de stad.  Ik wijs hen erop dat Werk en Economie heel veel belang hecht aan een HR-beleid waarbij we vertrekken van sterktes en passie van de medewerkers.

22.30 u  Ik schrijf mijn blog vol en stuur hem door.  Mijn dag zit erop. Ik schuif aan tafel en keuvel mee met mijn  echtgenote en haar twee knappe madammen.

Salama geniet vandaag van een dagje verlof.

Donderdag  15 december, ik begin vandaag me dag met een celvergadering, onze coördinator die in Brussel normaal zit komt naar Antwerpen en komt allemaal agendapunten toelichten, waar we op moeten letten en welke vragen ze hebben gekregen van de verschillende universiteiten en hogescholen en dan overlopen we samen de antwoorden. Dit zijn meestal uitzonderlijke situaties en hoe die dossiers dan te behandelen. Vandaag zijn er heel wat agendapunten die overlopen moeten worden. Met zen allen luisteren we heel aandachtig naar onze coördinator en ze geeft ons verder de vorderingen in verband met het toekomstproject het “ automatisch toekennen” van studietoelagen, maar is een piste met heel veel hindernissen die nog genomen moeten worden voor het startschot kan gegeven worden binnen enkele jaren. En nog verder worden de cijfers toegelicht hoeveel aanvragen er al binnengekomen zijn en hoeveel dat we ervan hebben behandeld. Kort samengevat we hebben met zijn allen volgens de directie heel hard gewerkt en we hadden deadline zeker gehaald en daar kregen we dikke pluim voor.  Rond 12.30 is alles overlopen en dit was onze laatste celvergadering van dit jaar. 

Na de lunchpauze zitten we weer allemaal achter ons computerscherm gekluisterd en bekijken we onze dossiers en verwerken we ze zorgvuldig.

Woensdag 14 december, ik arriveer op me werk. Zet me achter me PC en begin met het behandelen van de dossiers van studietoelagen. Dit is echt nauwgezet werk, je moet het dossier van a tot z nakijken om te zien wat de mensen hebben ingevuld of dit volledig is, anders wordt het dossier teruggestuurd met een begeleidende brief  naar  de burger om de nodige aanpassingen te doen zodat het dossier volledig is zodat het natuurlijk correct kan afgewerkt worden door ons de dossierbeheerders.  Me taak bestaat erin na te kijken of ze voldoen aan onze voorwaarden in verband met nationaliteit, statuut, financieel en pedagogisch uiteraard. Heel de voormiddag houd ik me bezig met het verwerken van de dossiers.  Om  12 uur neem ik me halfuurtje lunchpauze, want deze namiddag moeten we onze klanten ontvangen vanaf 13uur tot en met 16.30 kunnen ze zich aanmelden.  Om 13h begeef ik me naar beneden met me collega’s in ons bezoekerslokaal, het aantal wachtenden voor een woensdag lijkt miniem, normaal gezien hebben we 2  bezoekersnamiddagen per week en woensdag is de drukste van de 2 dagen. Dus het weinig aantal bezoekers om 13h stemt ons goed. Dus hopen we met zijn allen dat het een rustige namiddag wordt. Maar onze vreugde is van korte duur, want  rond 14.30 zit het er aardig vol.  Onze klanten komen bij ons op bezoek zodat wij ze helpen een aanvraag studietoelage te doen voor de schoolgaande kinderen of ze komen met onze brieven naar ons voor meer uitleg te krijgen van ons wegens een beperkte kennis van de Nederlandse taal omdat ze nog niet zolang hier wonen. Wij proberen ze dat zo goed mogelijk te helpen.  Rond 17h gaat de laatste bezoeker naar buiten en we hebben die namiddag weer eens 61 mensen verdergeholpen met ons gedrieën.  Dit was me 3^de werkdag van de week.

Vandaag tweede werkdag van de week, ik kom aan om 8.30 op de werkvloer, start me computer op, zet me koffietje, zodat ik er kan invliegen. 

Dus begin ik met het behandelen van mijn dossiers, ondertussen neem ik eventjes de tijd om mijn blog te schrijven.  En dan werk ik verder aan mijn dossiers. Het was een doodnormale werkdag.  De tijd vliegt snel om. Rond 17h sluit ik als laatste van de dienst alles af en begeef me huiswaarts.

Maandag 9h: de nieuwe werkweek is begonnen. Ik arriveer op mijn werk in Antwerpen.  Ik zet eerst koffie en ondertussen is mijn PC aan het opstarten. Koffie is gezet, ik zet me achter m’n scherm en begin dossiers te behandelen.   Als dossierbeheerder bij studietoelagen ben ik heel de dag bezig met dossiers na te kijken of ze volledig zijn en als er iets ontbreekt dan vraag ik dat dan op aan onze klanten.

Plots kreeg ik een mailtje van onze coördinator in Brussel omstreeks 10 uur 45, met als onderwerp filmpje ‘Vlaamse Overheid bekent kleur’ met een korte uiteenzetting van het plot van ons filmpje, mijn nieuwsgierigheid was gewekt, totdat ik las “opnames zullen vandaag gebeuren van 12h tot 16h”. De plannen waren dus opeens gewijzigd.

Ik heb dan direct telefonisch contact opgenomen met mijn coördinator of ik ook aanwezig moest zijn want de opnames waren binnen een uurtje en ik zat nog in Antwerpen, dus lichte paniek maakte zich meester over mij. Ze ging direct een treinticket voor me regelen zodat ik naar Brussel kon vertrekken. Binnen de 5 minuten had ik mijn treinticket via mail ontvangen van de secretaresse. Dus heb ik dan in alle haast alles verteld aan mijn chef en ondertussen was ik mijn computer aan het afsluiten want ik had maar 3 minuten om de bus te nemen naar het station om daar de trein te nemen richting Brussel. In de trein kon ik dan even op adem komen en me mentaal voorbereiden op wat komen zou.

Om 12h ben ik dan toegekomen in Brussel, daar kreeg ik te horen dat we binnen een halfuurtje zouden samenzitten met alle “acteurs” en  filmploeg, waar dan de plot verder uit de doeken zou gedaan worden. Ik had dus net tijd om snel te lunchen. Na de snelle hap was het tijd om kennis te maken met iedereen en het verloop van de dag werd overlopen. Aan het hoofd van de tafel zat onze regisseur Hans, aan zijn rechterkant zijn cameraman Koen en aan de linkerkant van onze regisseur zat zijn productieassistente Mieke en daarrond zaten wij de 6 acteurs nl. Leentje, Rosemie, Cemal, Chi Hun, Carlos en ikzelf.  Ze hebben ons alles haarfijn uitgelegd.  We waren als groep laaiend enthousiast over het idee, en konden niet wachten alles in beeld te brengen zoals ons werd uitgelegd.  Over het plot ga ik niks verklappen maar het zijn zeker dingen die allemaal van toepassing zijn op ons mensen van Studietoelagen. 

We hebben allemaal een locatie toegewezen gekregen en hier en daar zijn er mensen geronseld om als figurant op te treden en zo hebben we ons filmpje gedraaid.  Alles ging zo vlotjes, we waren allemaal heel goed op elkaar afgestemd alsof we een uitgebreid scenario in onze handen hadden. Maar we hebben allemaal geweldig geïmproviseerd op de verschillende locaties. We hebben zeer efficiënt en effectief gewerkt. Binnen 2 uurtjes was alles gefilmd en stond alles op tape. 

Ik ben er sterk van overtuigd dat het resultaat subliem gaat zijn en dat we deze prijs in de wacht gaan slepen. 

Greetz,
Salama

Voorafgaande opmerking: alles wat ik hier schrijf, is mijn allerindividueelste verslag van mijn eigen ervaringen. Ik spreek dan ook in persoonlijke titel in deze blog…

De dag begint terug héél vroeg. Aangezien ik sinds woensdagmiddag niet meer op kantoor geweest ben en de fysieke aanwezigheid in mijn organisatie uiteraard belangrijk ik, ga ik vóór dag en dauw nog even de dringendste zaken in het Consciencegebouw afhandelen. Degene die mij graag willen ontmoeten, hebben daar de kans toe tot rond 9u.

Op wandelafstand van mijn vaste werkplek krijg ik immers de kans om mee ondergedompeld te worden in de bruisbal aan innovatie die bij de Vlaamse overheid aan het borrelen is. Marijke Verhavert en haar hele team hebben vanuit AgO hun schouders gezet onder het steunen, faciliteren en samenbrengen van innovatieve mensen binnen de organisatie. Het project “DigiS” (Digitale Snelweg) – waar ik samen met Ann Lips projectleider voor ben – neemt dan ook graag deel aan het initiatief “Spring uit de band”.

We beginnen onze dag met een voorstelling van de verschillende projecten. Niet statisch maar elk project krijgt één iemand die het uitlegt & de collega’s schuiven bij aan de tafels om over een project naar keuze mee te denken / brainstormen / werken. Terwijl Ann het project DigiS met veel overtuiging uitlegt en inspiratie sprokkelt, denk ik mee over de crowdsourcing rond sociale media die departement Bestuurszaken wil opzetten. Daarna leveren we onze input aan een documentmanagementsysteem dat men bij Ovam wil opzetten en komen… opnieuw tot de vaststelling dat het warm water heel vaak opnieuw wordt uitgevonden. En oké, het is niet de bedoeling eenheidsworst te creëren, maar als we meer kennis en competenties en zelfs talenten zouden delen, zouden we allemaal volgens mij veel tijd kunnen uitsparen. Maar zover zijn we dus nog niet, al zien we er wel de voorzichtige aanzet toe in de namiddag (zie verder).

Na de pauze is het aan ons. Opnieuw een uitdaging om aan een hele grote groep innovatoren onze succes-ervaring van Innovatie bij AgODi te komen toelichten. Maar het loopt heel vlot. De groep is zeer geïnteresseerd in wat onze aanpak was, wat we gedaan hebben en vooral hoe. Ook het feit dat men zelf iets anders moet gaan doen en begrip zal moeten opbrengen voor feit dat dat geen evidentie is, slaat aan. Ik daag jullie allemaal uit, doe de test maar een: kruis uw handen… en doe dat nu eens anders… hoe voelt dat? Wel… dàt is exact wat wij andere mensen “aandoen” als we ze vragen te veranderen. Dat voelt “vreemd” aan. En dat is niet erg. Maar je moet je er wel bewust van zijn als je innovatief wil werken. En begrip opbrengen, terwijl je focust op “what’s in it for them”. Waarom zouden anderen (management, medewerkers, teamleiders, coördinatoren,…) JOUW idee een goed idee vinden? Waarom zouden zij jou volgen? Wat is hun BELANG als ze dat doen. En als er weerstand is, hoe hou je toch je focus?

We maken ook de overgang naar ons DigiS project, wat inhoud is en waar we willen landen, om vervolgens met een zijsprong #Club35 te bereiken (zie gisteren). We gaan verder in op de methodologie die daar eveneens gebruikt werd gisteren op de ShaShaSha-sessie om over verandering te praten: “de 37 inspirerende ideeën”. Ann en ik kozen elk de twee meest inspirerende ideeën, naar eigen aanvoelen, voor ons project. Ann ging voor “durven mislukken” en “minder papier”, terwijl ik koos voor “duurzame overheid” en een “klantenfocus”. Vooral dat laatste moet ik uiteindelijk toelichten. Want een klantenfocus is niet hetzelfde als “klantgericht” zijn. We moeten als overheid meer doen dan ons alleen op onze klanten richten, we moeten ook onze bestaansreden halen uit het feit dat zij dienstverlening willen en krijgen van ons en dat zij net die dienstverlening krijgen die ze nodig hebben. In kleine groepjes kiest ieder voor zich dan “zijn meest inspirerende ideeën” – waarna we er wat over praten.

Tijdens de heel lekkere en lichte lunch zijn er opnieuw wat  “kruisbestuivingsmomenten”. Het is wel fijn om onder “gelijkgestemde” en toch zo verschillende “zielen” te zijn. Soms voelt het beetje alsof we elkaar nodig hebben als klankbord om te gaan beseffen dat onze ideeën heus niet zo controversieel zijn als we soms geloven, maar dat ze gewoon de juiste aarde nog zoeken om verder in te kunnen groeien.

Na de middag gaat het om de typologieën van de “rode”, “gele”, “groene” en “blauwe” mensen. De accenten van mij en Ann liggen duidelijk niet op dezelfde zaken, wat meteen bevestigt waarom we voor DigiS zo’n goed team zijn – wij vullen elkaar heel goed aan .

Zo, dit was mijn laatste blog. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben dit te lezen. Het is voor mij alleszins héél boeiend geweest om het te schrijven. Maar eigenlijk is de hele week een fantastische week geweest – al was ze wel behoorlijk a-typisch. Ik ga in ieder geval met een heel tevreden gevoel het weekend in, en hoop van jou hetzelfde J Misschien tot later!

Groetjes

@NancyDVogelaere